1977 Pedac en veerboot Engeland

In 1977 zat ik in het eerste jaar van mijn opleiding tot leerkracht (dat heette toen nog onderwijzeres) op de Pedagogische Academie in Den Helder. Ik kwam daar ‘los’ v.w.b. het zingen. Nou, eigenlijk in alles. De mensen waren gelijkgestemden en zo ontzettend anders dan ik gewend was op de HAVO (Scholengemeenschap Nieuwediep).
We waren de hele dag creatief in de weer. Bedachten lessen. Gingen op onderzoek uit in de natuur, plantjes tellen, natekenen. We verfden stoffen, beschreven de processen en chemicaliën. Maakten er creaties van. Bestudeerden mensen op straat. Hoe lopen ze? Beschrijf ze eens? Objectief en subjectief. Wat heb ik daar veel geleerd!

Ook het zingen durfde ik daar weer op te pakken. Soms gewoon buiten, zittend ergens in het gras of bij de trap. Samen met Ed Bijpost zong ik songs van Leonard Cohen: Like a bird on a wire… In die tijd leerde ik hoe ik mijn liedjes wilde vertellen. Zingend wilde vertellen. Ik ervoer de kracht van tekst. Van dynamiek. Van gevoel durven laten zien. En horen.
Hier een foto van een vakantie/werkweek, waarin al het creatieve nog eens werd versterkt door hele dagen met elkaar door te brengen en alle tijd te hebben voor het bedenken en maken van dingen. Bezig zijn. Ook met muziek. Juist met muziek.

Links Sibo, rechts Yvonne en vooraan Gea.

In 1977 maakte ik ook mijn eerste grote reis. Met studiegenoot Onno. Naar Engeland. Op de fiets, bepakt en bezakt op de boot. Slapen in ellendige slaapstoelen en heel veel mensen ontmoeten. Zo ook deze knappe gast. We zongen samen, ergens op het dek van het schip. Ik schrijf hier iets op. Mijn adres? Ik weet het niet, weet ook niet meer hoe hij heet. Heb alleen deze muzikale herinnering nog. Zo gaan ontmoetingen soms.

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
error: